نمادگرایی در شاهنامه فردوسی (17 صفحه)
توضیحات محصول
نمادگرایی در شاهنامه فردوسی (17 صفحه)
نمادگرایی در شاهنامه فردوسی (مطالعه موردی: برخی از شخصیت های شاهنامه) چکیده نماد گونه یا نوعی است که با روان خودآگاه و ناخودآگاه آدمی در ارتباط است و جامع این دو قطب متضاد است و از آن جا که مدلول اساطیر و افسانههاست، بر چیزی مبهم، ناشناخته یا پنهان دلالت میکند که این مرتبة ناشناخته (مدلول) نیز احتیاج به رمز گشایی دارد؛ همین ویژگی نماد سبب شده که از نشانه که همواره تک بعدی و یکسونگراست، ممتاز شود و منبعی بسیار غنی برای تفکّر و تأمّل به شمار رود و موجب کشف ناشناختهها شود. در ارتباط با شاهنامه، مساله اساسیی سرشت دوگانة خلقت است و در جریان گذر از اسطوره به حماسه، نبرد دو نیروی نیک و بد در جنبههای مختلف هستی نمایان میشود و برخی از شخصیتها که بیش از سایر عناصر، بیانگر مفاهیم رمزی و نمادین هستند، نماد تحول ایزدان به شاهان می باشند و در برابرآنان پادشاهان اهریمنی که نماد خشکسالی(اَپوش) اند، قرار دارند. در این پژوهش تلاش شده است شخصیتهای نمادین و قهرمانان، مورد بررسی قرار گیرد. لازم به ذکر است که شخصیتهای نم ...محصولات مرتبط در دستهبندی "علوم انسانی"
