عرفان در شعر نو با تاکید بر نمادگرایی و عشق(19 صفحه )
توضیحات محصول
عرفان در شعر نو با تاکید بر نمادگرایی و عشق(19 صفحه )
ورد و پی دی اف چکیده هدف از مقاله حاضر بررسی عرفان در شعر نو است. در این مقاله با مروری بر آثار شاعرانی چون نیما، اخوان و سهراب سپری تلاش شده است تا به جنبه های عرفانی شعر پرداخته شود. مقاله حاضر مقاله ای نظری است که با رویکردی مروری به روش توصیفی تحلیلی انجام شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که در عرفان نیمایی و اخوان ثالث، نمادگرایی یکی از جریان های مهم شعر است. بررسی جریان نمادگرایی در شعر نیمایی حاکی از آن است که نگرش و جهان بینی شاعر و زمینۀ اصلی اشعار او در تحلیل و تأویل نمادها نقش محوری دارد. هر شاعری متناسب با علائق، افکار و ارزش های خود، لحن و فضایی را ترسیم میکند که بار معنایی نمادها نیز به این ساختار بستگی دارد. نماد در ادبیات سنتی برای بیان دورنمایه های عرفانی بکار رفته است و در شعر نو نماد اصلي ترين شگرد هنري شاعران نوپرداز براي بيان معناست. از جمله شاعران نیمایی شاخص در بکارگیری نماد در شعر می توان به اخوان اشاره نمود. لذا، می توان زمینه های عرفانی را در اینگونه شعر های اخوان جستجو نمود. همچنین، با مروری بر آثار سهراب سپری، برخی مبانی شعر او را برگرفته ...محصولات مرتبط در دستهبندی "علوم انسانی"
