مقدمه

فرنل در اوایل قرن نوزدهم آزمایشهایی را انجام داد که خاصیت موجی بودن نور را اثبات می کردند. این آزمایشها شامل آزمایش دو آینه فرنل و آزمایش دو منشور فرنل بودند که در آنها مانند آزمایش دو شکاف یانگ ، پدیده تداخل به صورت طرحهای تداخلی روی پرده ظاهر می‌شد. فرنل با علم به اینکه برای انجام تداخل باید نور از منابع همدوس گسیل شود، یک منبع را به دو منبع مجازی تقسیم کرد.

تئوری آزمایش

• روش کار فرنل در آرایش دو آینه ، به این صورت بود که دو آینه تخت M₂ و M₁ را تحت شیب کوچک α به هم چسباند و آنرا مقابل منبع نوری S قرار داد. وقتی نور به آینه M₁ می‌تابد، از روی آن بازتاب می‌کند، ناظری که از بالا به این آینه نگاه می‌کند، چنین تصور می‌کند که نور از منبع S₁ در پشت آینه می‌آید. این پرتوهای بازتابی منطقه‌ای را در روی پرده روشن می‌کنند.
  
  
• همزمان با آینه M₁ ، آینه M₂ نیز باریکه‌های فرودی به خود را بازتاب می‌دهد و ناظری هم که به آینه M₂ نگاه می‌کند، گمان می‌کند که نور بازتابی از منبع S₂ در پشت آینه به او می‌رسد. پرتوهای بازتابی از این آینه هم منطقه دیگری را روی پرده روشن می‌کنند.
  
  
• می دانیم که منابع S₁ و S₂ منابعی مجازی هستند، ولی هر دو ، تصویر همزمان تک منبع S می‌باشند. پس جبهه‌های حاصل از آنها ، چون از یک چشمه ناشی شده‌اند، همدوسند. بنابراین ، در محدوده‌ای از پرده که پرتوهای بازتابی از دو آینه ، همپوشانی می‌کنند، امکان تداخل وجود خواهد داشت. یعنی در آن محدوده نوارهای روشن و تاریک خواهیم داشت.

فهرست مطالب:

وسائل آزمايش

هدف آزمايش

ملاحظات نظري

رابطه مربوط به دو شكافي يانگ

روش آزمايش

طول موج نور منبع

پارامترهای قابل اندازه گیری در آزمایش

محاسبه خطا

و...