تولد یک نوزاد تولد یک شانس ویک فرصت است،او توان بهتر کردن جهان را دارد.هرانسانی متولد می شود یک نعمت بزرگ ویک سرمایه است،زندگی با وجود اوست که تازه می شود، هرانسان چون معدنی است که باید محتوایش را استخراج کرد ودیگری این محتوا را ندارد وانسان وانسانیت محتاج این محتوا برای تکمیل رشد خویش است،هر انسان با صفات خاص متولد می شود وعدم شناخت انسان با عث عدم درک نحوه تربیت وآموزش او طبق صفات ژنیتیکی است، اختلال اتیسم بیانی قراردادی از عدم شناخت " انسانی خاص " است.اگر کاتولگ انسان را می دانستیم می فهمیدیم که چگونه باید با کودک اتیسمی برخورد کنیم،آنگاه هیچ مشکلی نبود. این یک مساله مهم است، نباید مادری که کودک اتیسمی نعمتش شده، ناشکری کند وحس کند برایش اتفاق بدی رخ داده بلکه باید متوجه شود،نعمتش عام نیست وخاص است وموارد خاص تلاش خاص را می طلبد،اگر او یادبگیرد می تواند یاد بدهد وسپس از داشتن این نعمت نه تنها احساس مشکل نکند ،بلکه احساس خوشایند داشتن سرمایه انسانی خاص داشته باشد،یاید بپذیریم تنوع درهمه چیز وجود دارد وشاید هم لازم باشد،این کتاب سعی دارد امید را در دل مادرانی که نعمت وجود فرزن ...